Zło istnieje. Nie tłumaczy go w pełni ani głupota, ani złość ludzka. Istnieje jakaś osobowa siła zła, która usiłuje oderwać człowieka od Boga. Pragnie budować królestwo szatana, królestwo zła. Historia to nie tylko polityka, walka ziemskich władców, ale za tym kryje się często działanie złego ducha przeciw Królestwu Bożemu. Szatan istnieje, przerasta inteligencją człowieka – jest to upadły anioł, który przeciwstawił się Bogu i został zdegradowany. Zazdrości człowiekowi Bożego dziecieństwa i usiłuje zniszczyć go duchowo, a nawet fizycznie.

Zdjęcie: Pasterka na Ślęzy 2021

Pan Jezus urodził się w stajni, w ubóstwie i chłodzie – jak śpiewamy w jednej z kolęd – gdyż nie było miejsca dla Niego w Betlejem w żadnej gospodzie. Otoczony miłością matki i troskliwą opieką Św. Józefa czuł się jednak bezpiecznie i dobrze. Nie był osamotniony, bo otoczyły Go chóry śpiewających Aniołów. Na ich głos przybyli do stajenki pasterze. Kierowali się instynktem serca i tą drogą dotarli do Zbawiciela. Do Betlejem spieszyli także ludzie nauki, wykształceni mędrcy ze wschodu, kierując się znakiem gwiazdy. Szukali Bożego Dziecięcia drogą rozumowania, intelektu i refleksji.

Boże Narodzenie i jego atmosfera zależy od jego przygotowania. Święto Bożego Narodzenia rozpoczyna się w rodzinach katolickich wieczerzą wigilijną. Wszyscy pamiętamy z lat dzieciństwa i młodości te radosne chwile spędzone w wigilijny wieczór w domu rodzinnym. Staramy się tak urządzić wigilię w swoim domu, jak kiedyś robiła to nasza mama. Wieczór wigilijny przeżywają nie tylko wierzący, ale i niewierzący. Chociaż ci drudzy robią to na swój sposób. Wigilię urządzają marynarze w dalekim porcie lub na pełnym morzu, żołnierze – tam gdzie przyszło pełnić im służbę, rodacy na obczyźnie.

List duszpasterski Proboszcza do Parafian i nowo osiedlonych mieszkańców naszej parafii oraz plan kolędy 2023 r.

Chciałbym bardzo serdecznie przywitać nowych mieszkańców, którzy osiedlili się na terenie naszej Parafii, jako nowych członków naszej Wspólnoty Parafialnej. Jednocześnie chcę podziękować moim wieloletnim parafianom za żywy udział w życiu naszej Parafii oraz Kościoła, który wspólnie budujemy od 1988 r., czyli od momentu ustanowienia Samodzielnego Ośrodka Duszpasterskiego. Dziękuję za wsparcie duchowe, słowne, materialne, za szacunek, dobro oraz życzliwość, którą okazujecie mi na co dzień.

W naszych czasach potrzebni są święci zwyczajni: inteligenci, chłopi, robotnicy, lekarze czy dziennikarze, którzy będą sumiennie, zgodnie z Bożym prawem spełniać swoje obowiązki. Potrzebni są właśnie tacy świeccy, we wszystkich zawodach i stanach – święci ojcowie, święte matki i święte dzieci. Nie chodzi o rzeczy nadzwyczajne, nie chodzi o to, żeby byli herosami, ale żeby jak najbardziej spełniali swoją rolę oraz obowiązki ojca czy matki. Prawdziwy ojciec to tarcza dla rodziny, to obrońca, żywiciel a nie pijany łotr, który dręczy swoją rodzinę nawet przez dziesiątki lat. Święta matka to kapłanka ogniska domowego, która tworzy w domu odpowiednią, pełną miłości atmosferę. To kapłanka, która stworzyła taki dom, że chętnie się do niego wraca. Która szerzy miłość, ciepło i dobro. Taka ma być święta matka. Potrzebna jest także święta młodzież – święte dziewczyny i świeci chłopcy – którzy będą rozumieli co to znaczy przygotować się do dorosłego, trudnego, pełnego niebezpieczeństw, odpowiedzialnego życia. O tym wszystkim mówią teksty Pisma Świętego. Rodzina to cudowna, naturalna instytucja stworzona przez Boga. Wszystkie inne są dziełem ludzkim. Tylko rodzina jest instytucją społeczną, daną przez Boga i zgodną z prawem naturalnym. Ta instytucja jest najważniejsza.

Największym złem, jakie dzieje się w naszych czasach jest to, że współczesna rodzina się chwieje. Dziś ludzie zakładający rodzinę bardzo często nie są do tego przygotowani. Myślą tylko o uczuciach i emocjach. Mówią, że się kochają, ale ta miłość jest egoistyczna. Chcą czyjejś obecności dla siebie, bo w danym momencie jest potrzebna. Coraz częściej po kilku miesiącach lub latach to się kończy i szuka się zmiany – szuka się innego przedmiotu miłości. Natomiast miłość to nie jest pożądanie. W prawdziwej miłości zawiera się troska o drugiego człowieka. Ślub to nie jest zwieńczenie związku, jest to dopiero jego początek. Dopiero wtedy zaczyna się prawdziwe życie – czasami pełne trudów, wymagające wielkiej tolerancji w stosunku do siebie nawzajem oraz wielkiego zaufania. Każdy wychował się w innej rodzinie, dlatego różnimy się w postrzeganiu zjawisk i świata. I tacy ludzie, którzy się zejdą razem, czasem nie mogą się porozumieć. Trzeba wielu lat, żeby wszystko się ułożyło. Trzeba dużo miłości, dobroci i wybaczenia, ale także tolerancji i modlitwy. Bez modlitwy, bez Bożej pomocy to się nie uda. Dlatego ważne jest życie sakramentalne. Dlatego ważna jest spowiedź, ważne jest przepraszanie współmałżonka, ważna jest Komunia Święta oraz uczestnictwo we Mszy Świętej.