Zdjęcie: Figurka Matki Bożej Fatimskiej w Sanktuarium w Sulistrowiczkach. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – Matki Bożej Zielnej. Dziękujemy Pani Krysi za wystrój kościoła. Sulistrowiczki, 15.08.2025

Są ludzie krytykujący Kościół katolicki. Tacy, którzy utożsamiają Kościół z hierarchią kościelną lub traktują go jako instytucje usług religijnych. Są i tacy, którzy wybierają z jego nauki to, co im odpowiada. Czują się obserwatorami Kościoła, brak im jednak świadomości czym tak naprawdę jest Kościół. Istotą Kościoła jest to, że on żyje gdyż Chrystus jest w nim obecny – w słowach Ewangelii, w sakramentach, we wspólnocie wiernych. Chrystus cały czas działa w Kościele zbawczo. Kościół myśli i troszczy się o człowieka – pragnie jego szczęścia, nie tylko wieczności ale i tu na ziemi. Najpierw leczy go, uwalnia od zła, a potem pomaga w rozwoju w życiu osobistym, społecznym i narodowym. Autorytet Papieża jest w Kościele wysoki, mimo że nie ma on wojska ani dywizji. Pan Jezus mówi o sobie: „Bo i Syn człowieczy nie przyszedł aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu” [Mk 10,45]. My – jako wierni – służbę Kościołowi realizujemy w ramach wspólnoty Kościoła w diecezji, parafii i w rodzinie.

Wszyscy mamy obowiązek przyczyniania się do tego, aby „Boży plan zbawienia coraz bardziej rozszerzał się na wszystkich ludzi, wszystkich czasów i wszystkich miejsc na ziemi” [KK 33]. „Kościół jest znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego” [KK 1], a także „powszechnym sakramentem zbawienia” [KK 48]. Pragnę dodać, że Kościół buduje siebie i świat w oparciu o fundament miłości. Miłość jest zasadniczym narzędziem przekształcania świata w królestwo prawdy i życia, łaski, świętości, sprawiedliwości i pokoju. Kościół jest ewangeliczny na miarę myśli Bożej, a główne jego zadania to ewangelizacja, głoszenie Słowa Bożego, budzenie wiary, sakramentalizacja, uobecnianie Chrystusa i Jego mocy zbawczej oraz budowanie wspólnoty z Bogiem i ludźmi w oparciu o miłość. „Eucharystia jest znakiem jego jedności, jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego” [KK 11].

W ramach Kościoła zmierzamy do świętości, do której wzywa Chrystus: „Bądźcie więc wy doskonali jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” [Mk 5,48]. Wśród ludzi Kościoła bywają też grzesznicy, jednak Kościół zachęca i pomaga w wyzwalaniu od zła i grzechu. Mimo swoich słabości Kościół nie przestaje być święty – jest z nim zawsze Chrystus oświecający i Matka Boża. Miłujmy Kościół, gdyż jest naszą Matką. W obliczu wielu zagrożeń dla Kościoła, jako jego wyznawcy winniśmy poczuwać się do odpowiedzialności za jego oblicze poprzez świętość osobistą. Odpowiedzialni jesteśmy za klimat życia chrześcijańskiego w naszych rodzinach, w szkole, w życiu kulturalnym, społecznym i narodowym, dlatego nie bądźmy zgorszeniem dla innych. Jesteśmy narodem chrześcijańskim, dlatego módlmy się o dobrych i mądrych kapłanów, brońmy się przed ateizmem i dechrystianizacją. Nie pozwólmy deptać przykazań i Ewangelii. Przypominam, to w co mamy wierzyć od tysiącleci zawarte jest w Credo, to jak mamy się modlić przekazane zostało nam w Modlitwie Pańskiej „Ojcze Nasz”, a to jak mamy postępować otrzymaliśmy w Dekalogu – Dziesięciu Przykazaniach Bożych. To są trzy najważniejsze fundamenty naszej wiary.